مگر نه این که هر دل بهشت گمشده ای دارد
و تو بهشت پیدا شده منی؟!
پس ای آنکه مرداد توأم عشق من باش
که بزرگترین انسان های روی زمین نیز گواهان صادق این واقعیتند
که در آدمی حقیقتی بزرگتر از عشق وجود ندارد
و من میدانم اگر روزگاری به شکل قلب زیبایت، آن زیبای زیبا آفرین
شعری بتوانم سرود، زیباگوترین شاعر دنیا خواهم شد،
آن هم در زیباترین جهان ها یعنی جهان قلب ها
و به راستی آن که تو را قدر نمی داند پس چه می داند؟!
و آن که به تو عشق نورزد پس به چه می ارزد؟
پ ن: هنوز هم تو را خدا میدانم به هر قبله ای که تو بگویی، نقطه سر خط!