گیرم بهشتی شوم، خب که چه؟!
هر روز بروم زیر اشجار من تحتها الانهار
انار دانه کنم بی آنکه تو باشی؟!
نه هرگز، بی خیال بهشت لیلا،
بهشت اگر صفا داشت که
ما به زمین نمی آمدیم بانو

پ ن: نه آنکه نشنوم، تو بی صدایی
وگرنه این پاییز، خیلی پاییز است...