عشق چونان مناره ای است که بر فراز آن اذان میگویند
رنج ها و غم های ما در حکم پله های همان مناره اند
پله ای که رهرو نداشته باشد،
غنچه ای که مشام دلبری آن را نبوید
و لب دلسوخته ای آن را نبوسد برای چه خوبست؟!
پس به دردهایت بوسه بزن و به همه بگو
من ماه را بوسیده ام!